RozeMarijn

Terwijl de dorpsfanfare voorbij trok, zetten wij onze tanden in een beschuitje met knalrode aardbeien.

Ik word blij van spaghetti. En dan vooral met een lekkere slobbersaus. Uitgebreide rode sauzen bewaar ik liever voor bijvoorbeeld een lasagna.
Vandaag eten we onderstaande. Met erbij geroosterde koolrabi (uit de oven in dunne plakken met peper en zout) en ook nog wat brood en gorgonzola (maar dat is vooral omdat mijn lief een grote […]

Dat staat in ieder geval alvast klaar. Tussen nu en vijf weken hopen we die te kunnen openen.

Het woord alleen al leidt tot watertanden. Asperges. Je ontkomt er al sinds vorige week niet meer aan. De witte wijnen liggen uitgestald en zelfs de supermarkt heeft ze al van Nederlandse bodem.
Maar als ik asperges eet, dan wil ik ze ook zeker weten vers en niet die al dagen liggen uit te drogen in […]

De obsessie van de week: cassata. Ik had er al enkele keren van gedroomd, maar was nog niet eerder in de buurt van Venezia geweest.
Maar vandaag waren we in de buurt. Ik ben niet echt een brutale rijder, maar voor een cassata wil ik best even illegaal parkeren.
Hoe het nu precies zit met de naamgenoot […]

Als er bij ons een pakje komt, dan ben ik altijd net niet thuis. En het is ook steeds dezelfde buurvrouw die dan wel thuis is. Gelukkig is ze heel lief en vandaag stond ik met grote ogen te kijken naar de drie dozen die voor ons klaar stonden in haar gang. Ze legde haar […]

Wat een waanzinnig weer is het toch al de hele week. En als ik dan geen cocktails en koude martini’s kan drinken, dan maar weer eens zelf ijs maken. Klaar met een half uurtje.
Het ijs wordt het mooist als je het koud verwerkt. Op echt warme dagen, als de warmte ook in de keuken staat, […]

Zaterdag: onverwacht bezoek, dus de geplande broodpizzaatjes (met buffelmozzarella, gegrilde courgette, verse artisjok en olie met gevijzelde rode pepertjes) uitgebreid met nog een pasta vooraf dat deed denken aan een mengeling van primavera/aglio e olio.
Zondag: een theebezoekje van Tertia en H. Citroencakejes bij de witte thee.
En onze snuit laat zien dat ook zij het ervan […]

Het is de tijd van de wenende magnolia. Je hoeft maar langs haar te lopen, of de helft van de bloemen vliegt er al af. Veel voortuinen zijn momenteel voorzien van een laagje witte magnoliabloemen, zag ik tijdens een stadswandeling.
Allereerst liep ik naar de kinderboekhandel aan het Rapenburg, waar ik twee lieve posters kocht voor […]

De telefoon. Mijn vader.. of ik hem even live wilde bijstaan bij het maken van de witlofsalade (vast familierecept). Ik dirigeerde hem naar één van de kruidenkastjes in hun keuken, wist precies te vertellen dat er in het blikje met engelse kerrie een houten lepeltje zat en dat hij daar maar een afgestreken hoeveelheid van […]