Kookblog RozeMarijn

Ik mocht van P. niet schaatsen dit jaar. Toen enkele weken terug bekend werd dat er een periode van vriezen aan kwam, zei ik hoopvol dat ik mijn schaatsen uit de kast kon trekken. Ik ben een absolute voorstander van warme temperaturen, maar als er dan toch ijs ligt, dan vind ik het wel leuk om ook even een tochtje te maken.
P. keek me toen verbaasd aan en zei dat hij liever niet had dat ik zou gaan schaatsen dit jaar.
Jeetje, dacht ik, alsof je ooit op je buik valt? Maar het ging erom dat als ik zou vallen en iets zou breken dat het erg onhandig zou zijn in combinatie met groeiende buik en de daarmee al gepaard gaande ongemakken.
Fair enough, dan laat ik mijn schaatsen voor wat het zijn.

Maar vandaag maakten we een wandeling richting de Kagerplassen en wilden we kijken naar het ijs. Veel schaatsers en echt een fantastische plek om een leuk rondje te schaatsen. Ik keek P. als een klein brutaaltje aan met glinsterende oogjes, stond haast te draaien in mijn nepbonten laarsjes en met mijn handen friemelend in mijn zwarte wanten vroeg ik hem of ik dan wel even over het ijs mocht lopen? Dat mocht en hij stond mij nauwlettend in de gaten te houden (ter info: ik laat alles uit mijn handen vallen de laatste tijd, zelf een kauwgompje is niet veilig; van de week lanceerde ik mijn lenzenbakje met lenzen erin door de badkamer en gisteren wilde ik aan mijn bakje yoghurt beginnen die ik van de bankleuning pakte en direct daarna in mijn schoot liet vallen, die klunzigheid hoort bij zwangerschap naar het schijnt).
Niet veel later daalde hij ook van de kant af het ijs op en staken we hand in hand schuifelend de plas over.

Eenmaal thuis gekomen, was het chocolademengsel dat ik al eerder had gemaakt voldoende afgekoeld om in de ijsmachine te worden gegoten.

Chocolade-ijs

85 gr. suiker
100 ml. volle (biologische) melk
250 ml. slagroom
100 gr. gemengde chocolade (extra puur, puur of melk, zo je wilt)

Ik had nog een stapel chocolade liggen van Sinterklaas en kerst en daarom wilde ik chocolade-ijs maken.
Het ijs wat uiteindelijk uit de machine kwam, leek op het zachte Italiaanse gelato.
Wij hebben het mengsel dit keer nog iets kouder dan koelkastkoud (want even in de vrieskou buiten gezet) laten worden, omdat onze ijsmachine dat nodig lijkt te hebben. Maar wellicht ligt het ook wel aan de substantie en moet ik daar nog ‘s mee rommelen.

Het ijs was flink zoet, mede vanwege de gemalen kerstkransjes die er nog door waren gegaan.

Smelt de suiker op laag vuur in een pannetje en voeg als het vloeibaar is de chocolade toe. Warm de melk op tot net onder het kookpunt en giet dit dan voorzichtig -terwijl je roert- bij het suikerchocolademengsel. Het zou kunnen dat de suiker toch hard wordt, omdat de melk een lagere temperatuur heeft dan de suiker. Roer in dat geval gewoon door terwijl je de pan op het vuur houdt, na enkele minuten wordt het weer vloeibaar. Misschien kun je de suiker en chocolade ook wel in de melk smelten (i.p.v. eerst de suiker te smelten), maar dat heb ik dus niet gedaan.
Haal als het mengsel helemaal vloeibaar is, de pan van het vuur en laat het een tijd afkoelen. Roer er af en toe doorheen.
Klop de slagroom stijf en roer door het min of meer afgekoelde chocolademengsel. Laat het nu verder afkoelen in de koelkast, tot ongeveer 7 graden of nog kouder. Het ijs zal ongeveer 30-45 nodig hebben in de ijsmachine, afhankelijk van hoe je machine werkt en welk type je hebt.

Ik had het ijs opgeleukt door er gemalen kerstkransjes door te mengsen, wat amarettini onderin het glas te leggen en er een cantuccini in te steken.