Knoflookhanden
Hier nog in de bol… …maar nu in de vriezer: gepelde tenen knoflook. Voor de winter! Geen vieze oude knoflook dit keer.
Hier nog in de bol… …maar nu in de vriezer: gepelde tenen knoflook. Voor de winter! Geen vieze oude knoflook dit keer.
Mijn vriendin L. had enige tijd terug Australische goodies meegenomen van haar reis; onder andere een tube vegemite, minipapadums en minimarshmellows. Omdat ik laatstgenoemde nog steeds nergens in had gegooid, nam P. initiatief tot een romantisch rendez-vous met een waxinelichtje…. en ik zat even verderop een zak chips leeg te eten.
T. heeft ook erg genoten in Frankrijk. Van de bomen een beetje, maar als er iets te eten viel vooral. Je bent gewaarschuwd, in onderstaand filmpje gebeurt werkelijk weer helemaal niks. And i love it.
Van de week bij Man Bijt Hond twee mannen die erg van kerstversiering houden. Hun huis is vanaf oktober al in feeststemming gebracht en alleen al bij het kijken via de televisie kreeg ik hoofdpijn (zet je zonnebril op bij het kijken). Op de vraag of kerst voor hen nog een diepere betekenis had, volgde [...]
Pranzo di Ferragosto (lunch met Maria-Hemelvaart) is een fijne, kabbelende, grappige film. Over eigenwijze oude dames, en een goedzak van een Romein die met ze opgescheept zit tijdens een feestdag. De meerderheid van de tijd gaat het over eten. Pasta al forno, tortellini, twee flessen chablis, maccheroni uit de oven met mozzarella, tien zakjes kamillethee [...]
Onlangs ontdekte ik een erg leuk bandje. Mahala Raï Banda (Mahalageasca helemaal beluisteren!), waar zigeunerjongeren uit het ghetto van Boekarest samenkomen met gepensioneerde blazers uit het leger. Hun cd is zalig en past prima bij deze zomerse hete dagen. Wat zal hier de pan uit swingen vandaag? Uit een buurraam komt de lucht van groentensoep-uit-een-blik [...]
De calzone die we over hadden van het avondeten, smaakte koud de dag erna eigenlijk verdacht goed! Gevuld met broccoli, champignons, kerstomaatjes, pecorino, boeren belegen en wat groene kruiderijen.
Thijme groeit als groene asperges. Eh nee, als kool. En wij aten groene asperges van de bioboer. Hij een kilo zwaarder, wij een kilo asperges. Natuurlijk heb ik die niet allemaal gebruikt voor de risotto. Risotto met gegrilde groene asperges en pecorino. Erbij lauwwarme zachte paprika, gebakken met knoflook, tomaat en wat gescheurde basilicum.
Op een gegeven moment had ik gewoon niks meer te doen. Een laatste overdrachtsmail, bureau opgeruimd. Er viel niks meer uit te stellen, niks meer te bedenken wat ik nog moest doen. Er zat niks anders op dan mijn collega’s gedag te gaan zeggen. Natuurlijk is het een weer een nieuwe mijlpaal; zwangerschapsverlof en zoals [...]