De cherimoya ging in gesprek met de cactusvijg. “Weet je wat joh, je moet heel veel oneetbare pitten onder je velletje stoppen, dat laten ze je wel hangen.” En zo geschiedde. Wie nog wat te eten wil hebben van deze groengeschubde vrucht, moet elke lok met pit in de mond doen en de zwarte, harde pitten weer uitspugen.
De bio groenteboer had het wat de smaak betreft over peer met vanille en volgens de schrijver van deze site smaakt de cherimoya wat naar aardbei. In beide kan ik me wel vinden. Maar jemig, wat een oneetbaar geval. Ze zijn niet aan mij besteed. Ik hou al niet eens van pitten in druiven!
Jenoa:
29 November 2012 om 17:23Jenoa
Deze zijn goed te gebruiken voor een creme of dessert maar idd een ramp en moeiljk te verkrijgen
Daan Weustenraad:
10 December 2012 om 16:18Daan Weustenraad
Ziet er heel apart uit! Ga binnenkort ook eens op zoek naar deze gekke vrucht..