P. komt laat thuis, vanwege een congres elders in het land. Daar ga ik natuurlijk niet op wachten, want als ik honger heb wordt ik ongedurig (”oh, je hebt zeker weer honger” ik hoor ‘t mijn moeder zeggen). Koken voor alleen mijzelf? Kan, maar aangezien ik al nagenoeg elke dag kook vind ik het wel leuk om die ene keer dat ik alleen eet wat te halen. Een bara natuurlijk, met veel te veel sambal, waardoor ik stomend op het balkon zat.
Met naast me op tafel een vandaag ontvangen exemplaar van het nieuwe kookboek van Rose Elliot ter recensie, een spinnende kat op schoot en in mijn hoofd het briljante zinnetje dat ik in een you tube filmpje oppikte “walnut tart: very cool cousin of pecan pie“.