“Wat moet dit voorstellen?” vroeg de kassadame, terwijl ze de passievrucht door haar handen haalde.
Na mijn definiëring van het voor haar vreemde object vraagt ze “Oh, hebben ze die tegenwoordig ook al in het geel?“, alsof ze elk jaar met een andere kleur deze aarde tegemoet treden.
Qua uiterlijk is de gele passievrucht wat charmanter dan de paars-zwarte. Het huidje is gaaf en gezellig gekleurd. De binnenkant is echter afschrikwekkend. Waar de paars-zwarte van binnen geel-groen is, is deze variant grauw, snotterig van kleur (maar via Google zie ik ook wel gele varianten). Helaas ook van substantie… de pitten zijn net te groot om direct door te slikken, waardoor je dus verplicht bent een aantal kauwbewegingen te maken, waarbij je helaas ook het snotterige deel voelt. Wie niet van de zuurte van de paars-zwarte houdt, moet deze gele toch eens proberen, daar die een stuk zoeter is. Misschien is mengen met stukjes nectarine een goed idee…