RozeMarijn

In het bijzonder waren ze geïnteresseerd in mijn rechterhand. Daar bungelde namelijk een tasje aan, waaruit blijkbaar een lekker luchtje kwam. Af en toe schrok ik me een hoedje, omdat ik tijdens het lopen ineens weer een natte snuit tegen mijn hand aanvoelde. Een uurtje eerder, toen we nog moesten kennis maken bromde Chamal nog een beetje in mijn richting. Maar na het autoritje en zeker ook door het tasje waren we ineens grote vriendjes. Met Phoenix was ik al langer bevriend. Uit het tasje kwamen stukken ciabatta belegd met dillehüttenkäse en met hummus en komkommer. Niet voor de reutjes, maar voor de meisjes.

Ondanks dat de naam anders doet vermoeden waren ook de grebbebrokken voor Marlou en mij. Een specialiteit van een Rhenens bakkertje, die ze vanochtend nog had gekocht en haar naam dankt aan de Grebbeberg. Ontzettend lekker, een beetje als gevulde speculaas maar dan frisser met een fruitiger vulling. Te koop bij bakkerij van Toor.

Ik kreeg ook nog een verlaat verjaardagskadootje; twee potjes met zoetigheid: vijg-cacao en vijg-hazelnoot.