Kookblog RozeMarijn

30 – 16 = 14 x 52 = 728 keer. Goed, laat ik een marge hanteren, want ik maak ‘t niet helemaal elke week. Laten we zeggen dat ik al een keer of 400 pizza moet hebben gemaakt.

Het begon met de woensdagmiddagen, toen ik nog op de basisschool zat. Mijn zusje en ik mochten beurtelings kiezen wat we ‘s middags zouden eten bij thuiskomst. Mijn jongere zus koos standaard pannekoeken, later afgewisseld met poffertjes en ik wilde friet. Later voegde ik zelfgemaakte pizza toe aan de opties en de pizza verhuisde uiteindelijk naar zaterdagavond. Eerst hielp ik mee, later maakte ik ‘m zelf.

In 2007 zag mijn pizzadeeg er nog zo uit. Anno 2011 kom ik met een nieuw recept om zelf pizzadeeg te maken, voor superdunne bodems die bellen geven als je ze bakt op een pizzasteen. Mijn tip bij dit recept is dan ook: koop een pizzasteen (maar niet die van SMEG, want die gaan te snel kapot)! Mag ook een marmeren badkamertegel zijn, als het maar goed warmte vasthoudt. Laat de steen een goed half uur doorwarmen en zet de oven op de allerhoogste stand. Mensen zonder pizzasteen, kunnen het met de Onno Kleyn methode doen. Hij hanteert zelfs een motto: pizza van Kleyn, altijd fijn. Maar ik vind ‘m van de steen toch echt het lekkerst.

Deeg voor 1 pizzabodem

100 g biologische (ongebleekte) bloem of 70 g bloem en 30 g fijngemalen harde tarwe (semolina, te koop bij de Exoot en de Italiaan)
3 g verse gist of 1 theelepel gedroogde gist
warm water
2 g zout (= 1 afgestreken theelepel)
fijngemalen harde tarwe voor onder de bodem

Harde tarwe zorgt voor een iets stugger deeg. Beide varianten zijn lekker, probeer uit wat je het fijnste en het lekkerste vindt.

Los de gist op in een beetje warm water. Meng het met de hand of met de keukenmachine door de bloem en voeg ook het zout toe. Als je geen tijd hebt om het deeg te laten rijzen, voeg je zoveel water toe (of meer bloem als je dit te laat leest), dat het een kneedbare bal wordt. Kneed het even door, totdat het iets soepeler wordt en het makkelijk uit te rollen is.
Als je wel tijd hebt om het deeg te laten rijzen mag het iets vochtiger. Dek de kom af met een warme, vochtige handdoek en zet je het op een warme plek in de zon (buiten of in de vensterbank). Schijnt de zon niet? Verwarm de oven dan even kort en zet de kom in de oven (wel de oven weer uitzetten!).

Als je het deeg na rijzen wil gaan gebruiken, stort je het deeg op een met bloem bestoven oppervlak en kneed je het door.

Ik heb een houten pizzaschep die niet superglad is. Ik leg er daarom eerst bakpapier op. Dan strooi ik wat  fijngemalen harde tarwe erover en leg daar de uitgerolde bodem op. Beleg de pizza pas wanneer je het ook daadwerkelijk gaat bakken, anders wordt de bodem te nat en komt de pizza mogelijk niet meer los van het bakpapier of de schep.
Blijft de pizza toch plakken aan het bakpapier? Schuif het dan met bakpapier en al in de oven. Je bakpapier zal dan aan de randen zwart worden, soit.

Als je een pizzasteen gebruikt, is de pizza met enkele minuten klaar. Heel handig dus als je voor meer mensen wil bakken. In dat geval rol je de bodems voor en stapel je ze op met bakpapier ertussen. Zet de ingrediënten in kommen klaar. Dan heb je geen last-minute stress. Zet je gasten aan de tafel en beleg je pizza’s ter plekke met nonchalant gezicht en een wijntje op het aanrecht.

Morgen publiceer ik een recept voor zelfgemaakte calzone!