Vroeger, toen mijn moeder nog een puber was, bestond het museum van Volkenkunde in Leiden ook al. Ze zat altijd te vozen met haar toenmalige vriendje bij de vijf boeddha’s, vertelde ze.
Dat vind ik zo’n leuk verhaal, dat ik sinds ik dat weet, regelmatig even binnenloop en de boeddha’s gedag zeg.
Gisteren was ik voor het eerst met T. in het museum. De boeddha’s konden zijn goedkeuring wel verdragen en werden gelabeld met het welbekende ‘pp’. Dat zegt hij tegen alles wat groot is en op een dier lijkt in zijn beleving.
T. wilde ook intieme dingen doen bij de boeddha’s, namelijk mama’s shirt naar beneden trekken. Dat vond ik daarentegen niet zo’n geslaagd idee.
Vanwege de tijdelijke tentoonstelling over de maya cultuur verkoopt Volkenkunde zakjes ancho pepers, in Nederland moeilijk te krijgen. Tertia haalt ze altijd uit de VS.
Ik heb twee zakken meegenomen, eentje voor mezelf en de ander voor een lezer.
Zo kan ik gelijk een leuk onderzoekje houden. Ik heb niet te klagen over vaste lezers, maar ik weet slechts van een handjevol wie ze zijn.
Dus als je kans wil maken op de zak ancho pepers, stuur dan een mailtje of post een reactie (hieronder) en vertel (indien ik dat nog niet weet) wie je bent en hoe je bij mijn blog terecht bent gekomen.
Eetschrijver:
26 February 2010 om 00:19Eetschrijver
Normaal zou ik hier een moord voor doen. Nu heb ik juist gisteren op de Lonsdale Quay Market hier in Vancouver een bootlading ancho chipotles gekocht. Maar je weet nu in elk geval dat ik bij je lezers hoor.
Sid Frisjes:
26 February 2010 om 16:30Sid Frisjes
Is een reactie ook goed? Ahum, Yves dus – collega foodblogger van over de grens, webabonnee op de ‘Rozemarijn Weekly’en geen idee hoe ik hier ooit terecht ben gekomen… maar ik blijf wel komen en dat is toch het belangrijkste, niet?
Laura:
28 February 2010 om 12:47Laura
Wat een leuk initiatief!
Ik ben op je website terecht gekomen, omdat ik op zoek was naar lekkere vegetarische recepten. Ik probeer steeds meer vegetarisch te eten. Ik houd van eten, koken en het uitproberen van nieuwe dingen. En zodoende ben ik blijven “plakken” voor inspiratie.
groet, Laura
LL:
1 March 2010 om 17:42LL
Het is mij, LL, ik ken je al een tijdje via Vegatopia
lijntje:
2 March 2010 om 12:54lijntje
ik speel ook wel eens op topia
RozeMarijn:
2 March 2010 om 13:27RozeMarijn
Lijntje, en je wilt dus in aanmerking komen voor de pepers?
MrOoijer:
2 March 2010 om 13:54MrOoijer
Je moeder was zeker niet de enige. Het kon al (of juist) in de jaren 60 behoorlijk druk zijn in die Boeddha-zaal van Volkenkunde met (spijbelende) scholieren. Ook in het museum voor Oudheden waren een paar leuke “rustige” plekjes.
Vertelt mijn vriendin van toen, die ik weer regelmatig zie. Ik zou haar graag een zakje pepers cadeau doen, maar, helaas, ze is er allergisch voor. En ikzelf? Ach, ik kan ook even langs het museum gaan.
En dat ik je blog lees, dat wist je al, denk ik.
RozeMarijn:
2 March 2010 om 14:14RozeMarijn
Toch sympathiek dat Eetschrijver en Mr. Ooijer alsnog reageren.
Robin:
2 March 2010 om 15:18Robin
Ik weet echt niet meer hoe ik hier voor het eerst kwam, het is een klein wereldje, dat van de foodbloggers. Ik weet alleen dat je al lang in mijn bloglines-lijstje staat.
Hadden ze ook nog die andere, chipotle, in Leiden? Gek dat je daar hier ook zo moeilijk aan kunt komen.
Eetschrijver:
4 March 2010 om 07:32Eetschrijver
Alsnog? Volgens mij was ik de allereerste.
RozeMarijn:
4 March 2010 om 08:45RozeMarijn
Desondanks, bedoel ik.
Ik wist al dat ik had gewoordenklutst, toen ik het schreef.
RozeMarijn:
6 March 2010 om 14:16RozeMarijn
Het was een heeeeeele moeilijke beslissing. Onee, ik drukte gewoon op een knopje generate.
En de winnaar is….. nummer 4! Afgeteld met de eerste die binnenkwam via de e-mail en dan dus min Eetschrijver, kom ik uit op:
LL!
Dus graag even je adres per mail.