Als ode aan de eerste bloemetjes die ik gister op weg naar huis de berm zag staan heb ik rozenwaterhangop gemaakt. Ik associeer rozen altijd met mijn Oma Geertje. Zij was helemaal niet mijn oma, maar de moeder van mijn opa. Met witgekruld haar zat dat kleine vrouwtje altijd op een stoel op verjaardagen af en toe ondeugende opmerkingen te maken. Ik weet dat ze op een dag eens een seksueel getint grapje maakte en ze was toen al hoogbejaard- gemakshalve ben ik de inhoud van het grapje toen direct weer vergeten- maar shockerend was het wel. Maar rozen. Enkele maanden terug zag ik bij een bloemenstalletje oud-roze rozen en die deden me direct aan haar denken; ik heb ook nog een ketting van haar in die kleur. Nu zijn we nog steeds niet bij het recept beland. Nee, want ik ga nog één ding zeggen: ze rook naar lelietjes-van-dalen. 
Rozenwaterhangop met sinaasappel en honing
(voor 2 kleine porties, maar dat is genoeg voor na het eten)
500 ml. volle (milde) biologische yoghurt
200 ml. verse sinaasappelsap
4 eetlepels rozenwater (was 65 ml.)
beetje honing
geroosterde amandelen
Meng de yoghurt met het sinaasappelsap en het rozenwater goed met een garde door elkaar -het is dan zo dun als melk/yoghurtdrink geworden- en zet het afgedekt een uur of 12 in de koelkast, zodat de smaken één geheel gaan vormen. Zet dan een kom klaar, leg de kaasdoek erin en giet de yoghurt erin. Bind het geheel dicht met een knoop of elastiek en verzin een manier om de doek hangend boven de kom te krijgen. Na ongeveer 8 uur uitlekken op een koele plek is het een mooie stevige hangop geworden met een lichte perzikachtige kleur. Verdeel over twee bakjes en schenk over elk bakje een royale theelepel honing en wat geroosterde amandelen uit de vijzel.