Ik lag ervan te woelen in bed. Het begon ermee dat ik ineens zin had in spruitjes. Geen honger nee, maar zin, als in dat wil ik eten deze week. Met een pittige mosterd-kaassaus, waar Eelco het weleens over heeft.
Ineens frustreerde het me dat ik niet eens wist hoe spruitjes groeien. Ik zag ze al als kleine kooltjes liggen op de aarde of toch met zijn allen aan een tak… Of wellicht tegen een boomstam geknuffeld op een rijtje?
Uit pure wanhoop tikte ik de volgende ochtend ook nog www.spruitjes.nl in, in plaats van google. Ze groeien in de oksel van een spruitplant. Op schooltv vond ik er een gaaf filmpje over.
Mijn groententas van aankomende woensdag vertoont nog wat nazomerse trekjes, met onder andere tomaat, paprika, courgette en een pepertje, dus spruitjes zitten er nog even niet in. Misschien koop ik wel los een handje voor mezelf. Die maak ik dan als P. voor zichzelf de andijvie klaarmaakt die ook in de tas zit deze week.
Manuela:
3 oktober 2008 om 13:14Manuela
Haha spruitjes zijn een probleem hier in het huishouden. Manlief eet ze alleen als ik ze in groentenboullion gekookt heb. Soms maak ik er een zelf verzonnen ovenschotel van en dan wil het ook nog wel. Ik vind ze eigenlijk wel lekker,
Tertia:
3 oktober 2008 om 18:18Tertia
Bij mijn natuurwinkel hebben ze wel eens spruiten die nog aan de spruitjesstronk zitten en die moet je dus zelf loshalen. Heel cute.