 |
Enkele dagen geleden stond ik in een nieuw ontdekte Islamitische supermarkt verliefd te staren naar gerimpelde knoeperds van tomaten. Nadat ik P.’s opmerking over de nutteloosheid van het uitzoeken van voedsel op uiterlijk in afgrijzen had aangehoord, besloot ik de schatjes mee naar huis te nemen. Ook de felgroene, glanzende exemplaren ernaast vereerde ik met een plek in mijn mandje. Buiten lagen de zielige, lelijke aubergines en binnen de mooie. Ik ga natuurlijk voor de zielige, want aanzienlijk goedkoper, en concludeer dan later thuis dat ze inderdaad nog gewoon goed zijn, mits binnen twee dagen verwerkt. Het uiterlijk van producten zegt vaak weinig over de smaak, maar iets kopen en bereiden omdat het er gezellig of afwijkend uit ziet vind ik leuk. Ik zag er ook nog iets wat ik niet herkende en eruit zag als een megahazelnoot; zo groot als een pompoen, hazelnootbruin en harde korst. Wie denkt te weten wat dit is, moet maar roepen!
Ik pakte ook nog wat abrikozen, wilde perziken, trostomaatjes, olijven, hummus en Libanees brood mee.
Ik maakte vandaag twee gevulde Libanese broden met 4 soorten tomaat.
De ene warm met gestoofde aubergine in trostomaten en romatomaat met Spaanse peper, twee kleuren olijven en verse groene kruiden.
De ander koud met hummus, rucola, groene en grote gerimpelde tomaat en komkommer.