Een smsje. Of hij alvast de sla kon wassen en de frituur aan wilde zetten als hij eerder thuis zou zijn dan ik.
Ik kom thuis, ben de eerste. Gelukkig kon ik mijn zere voeten en moe-troef nog uitspelen en vond dat zelf nog acceptabel ook. Tien minuten later toen hij ook was gearriveerd stond er ineens een bak gecentrifugeerde sla op tafel (nog in het centrifuge mandje!). Wow, dat is wel heel erg letterlijk. Ik heb er een stuk komkommer en rettich naastgelegd.
In Scheveningen dans ik; anders ben ik er nooit te vinden. Er is te veel van alles, waardoor ik eerder stiller dan drukker word. Op de boulevard rook het naar zee en bovenal naar eten. Naar grilldingen met teveel kruiden en zout. Ik deed nog een poging voor een ijsje, maar had toch niet zo’n zin in een rij en liep terug naar de eerste halte van de tram, waar ik zeker zou zijn van een zitplaatsje. Helaas had ik het oudere echtpaar dat een halte later zou instappen precies bij de deur waar ik zat niet voorzien, dus stond ik alsnog de hele rit.
In de trein kwam een man voorbij met een patatje met uien en de dame tegenover me ging aan haar oksels ruiken of zij die lucht veroorzaakte.