RozeMarijn

De Indisch uitziende conducteur bleef wat langer dan gebruikelijk bij me staan. Ik had inmiddels mijn kortingskaart alweer weggehaald, maar hij gebaarde me die nog eens te laten zien. Hij keek er fronsend naar en staarde naar me. Ah, uiteindelijk zag hij het: ik had nu een bril op! Nou, dat en nog vele andere dingen, zoals de doek die ik om mijn hoofd had geknoopt, het springende haar dat uitstak en de lach op mijn gezicht. Maar hij was zelf wel tevreden met de conclusie dat het door de bril kwam. Ik denk eigenlijk dat hij -het zelf niet door hebbende- bij me bleef hangen omdat hij betoverd was door de geur van de verse knoflook die ik ’s ochtends bij Marqt had gekocht en uit mijn tas walmde.
De tweede zaterdag op rij die in het teken stond van culinair genot. Dit keer bezochten we voor de tweede maal de beurs Italia al Dente. Omdat we er aandacht aan besteden op Koken & Zo kwamen we weer op de perslijst; fijn.

Het is me dit jaar zowaar gelukt om niet langs Onno Kleyn te lopen terwijl ik net iets over hem opmerk. Het klinkt vrij gênant, maar dat viel best mee vorig jaar. Tertia had opgemerkt dat Onno K. ook op de beurs zou zijn; ik kende hem slechts van naam en toen ik langs zijn boek liep zei ik “oh, zo ziet hij er dus uit”. Dat hij ernaast stond is volledig langs mij heen gegaan en twintig meter verder wees Tertia mij giechelend op mijn verstrooide kansloosheid.

Tertia is van de culinaire helden -ze is niet groot geworden met pop-idolen, maar met eten- en ze was teleurgesteld dat Manfred er niet was. Wie? Manfred! Zo ook hadden we een geinige conversatie vorig jaar tijdens Proef de Stad.

Dat was Manfred!
Wie?
Manfred!
Wie? Manfred Meeuwig.
Wie?
Van de olijfolie!!

Je ziet het, ik was volledig clueless. Inmiddels ben ik meer up-to-date als het gaat om Amsterdamse culinaire grootheden. Sinds gister heb ik begrepen dat Kees Raat daar ook bij hoort. We volgden een proeverij van deze charmante chocolatier.

Zoals de meeste mensen nerveus worden als ze oog in oog staan met hun idool, wat meestal een auteur of artiest is, heeft Tertia dat dus met de Manfreds en Keesen van deze wereld. Ze schoof de vaas met bloemen nog wat opzij toen we voor de kraam met chocolade stonden te nippen aan ons drankje alvorens toe te slaan om lief een bonbonnetje mee te nemen voor haar H.

En nu over naar de buit! Je zou na het lezen van bovenstaand stukje misschien gaan denken dat die uit mannen bestaat, maar niets is minder waar:

Rozenthee, roze peperbes en crips for snobs
(mierikswortel/zure room en jalapeno) van Marqt

Lavendelchocolade van Olea

Lekkere gorgonzola van Casa del Gusto