Zwakte: ik kan er niet erg goed tegen om uit mijn ritme te zijn en ben perfectionistisch. Nee, dat is kansloos zodra je een kind hebt. Wat een wijze levensles dit! Het hele ‘acceptatie en overgave’ van de zwangerschapsyoga is op mij meer van toepassing na de bevalling dan tijdens. Het is nog even wennen aan dit nieuwe ritme waar totaal geen ritme in zit.
Wat een heerlijk en lief meneertje hebben we en wat een gevecht moet ik soms leveren om niet alles in mijn ogen ‘perfect’ te willen doen.
P. had nog zo gezegd: “het enige wat je op een dag moet is Thijme voeden, maak je niet druk om het avondeten, ik kan ook wat maken als ik thuis kom.” En zo stond ik gisteren toch in de keuken met drie pannen op het vuur en achter me ons grazertje eventjes in de wipstoel. Hij wilde toch wel erg graag wat drinken en dus kon ik het vuur afzetten. Het werd zo dus een opwarmpasta. Wat natuurlijk ook heel prima was.
Van ‘t weekend is het wel gelukt een pizza gemaakt met drie lekkere kazen erop. Ha!
Onderstaande foto is gemaakt op de armen van P. in de keuken. Thijme vind het prachtig in de keuken, er valt altijd veel te zien (kleurtjes) en te horen en natuurlijk schijnt er rond etenstijd een mooi licht naar binnen.
Laura:
3 June 2009 om 17:16Laura
Haha! Perfectionistisch eh? Ik kan me voorstellen dat het lastig is. Zo’n kindje bepaalt gewoon, daar doe je niet zo veel aan. Je kunt het natuurlijk omdraaien: er is iemand die bepaalt, dus moet jij het loslaten. Maar of dat nu zo simpel is? Ik zou er ook moeite mee hebben. Je wilt vast veels te veel! Nouja, succes ermee. Het schijnt echt te wennen…zeggen alle moeders die al een tijdje moeder zijn.
Liefs, x Laura
Manuela:
3 June 2009 om 20:04Manuela
Ik herken het zo en na een jaar ben ik er nog steeds niet aan gewend. Tijdens mijn verlofperiode en nu nog steeds moet ik van alles. Gevolg is dat ik doordeweeks werk en zoveel mogelijk tijd met Milena doorbreng en in het weekend en op mijn vrije dag als het kan aan het schoonmaken ben. Voelt alsof ik altijd aan het rennen ben en ik realiseer me dat ik er zelf iets aan kan veranderen. Laura heeft gelijk onze kindjes bepalen en daardoor kunnen wij loslaten
. Een goede! Wat ik me ook probeer voor te houden is dat ik later liever als goede moeder gezien word dan als goede docent of huisvrouw.
lievelijn:
3 June 2009 om 23:00lievelijn
oeeeh wat een lekker wijs koppie!!
ennuh die pasta heeft vast heerlijk gesmaakt
Edith:
4 June 2009 om 08:23Edith
Wat een beauty! Ik was net met vakantie toen ie geboren is (heb natuurlijk even naar beneden gescrolld) en ben nu pas mijn rss-feeds een beetje aan het nalezen. Vandaar deze late, maar zeker niet minder gemeende felicitatie!
Helen:
5 June 2009 om 21:18Helen
Wat een geweldige foto van Thijme!
Oh, ja, die pizza ziet er ook lekker uit