Voetbalplaatjes. Het woord kan ik nu al niet meer horen. Bij de supermarkt in mijn buurt staan dranghekken met voorgedrukte spandoeken ‘hierachter mag je om plaatjes vragen’. Maar ondertussen zijn die kinderen op de roltrappen, onderaan de roltrappen, naast de lift, in (!) de lift, bij de kassa’s en op allerlei andere plekken te vinden, behalve achter de dranghekken.
Jammer.
Ik zeg na de welbekende zegeltjesvraag maar snel ‘en ook geen foebelplaatjes’. Dan hoef ik ook niet vijf basisscholers van mijn benen af te plukken die elkaar ondertussen beconcurreren.
Laat mij alsjeblieft nog even in de waan, dat ik het mijn kind later niet toesta om -als ware het een naschoolse activiteit- bij de lokale supermarkt om items te leuren.
Moet AH zich nu schamen dat ze die kinderen op deze manier op de been brengen en hun overig winkelend publiek ermee lastigvallen of de ouders die het toestaan dat ze op deze manier hun vrije tijd invullen?
Of ben ik nu een zuurpruim?
marijki:
6 februari 2010 om 12:25marijki
Ja haha dat zou een grappig gezicht zijn!
Ik zag ze gisteren ook als een soort gevangenen op die mat staan met hun armpjes door de ‘tralies’ grijpen naar voetbalplaatjes die iemand wilde weggeven….
Tis wel een beetje triest gezicht.